de 1e ivf poging

Graag wil ik jullie laten weten hoe mijn eerste ivf poging is verlopen. Ik heb enorm getwijfeld of ik dit wel wou schrijven, maar ik denk dat het goed is om te laten zien hoe het nu allemaal in zijn werk gaat.

17 december was het dan zover, ik zou mijn 1e punctie krijgen. Man, man, man, nog nooit zo zenuwachtig geweest, maar wel goede zenuwen. Het ging gebeuren. Ik had echt enorm veel follikels (eiblaasjes). Het was nog maar de vraag of er überhaupt een punctie zou komen. Het is namelijk gevaarlijk om een punctie te ondergaan als je veel follikels hebt. Dit i.v.m. overstimulatie na de punctie. Ik moest een week voor de punctie rustig aan doen, en 3 liter water per dag drinken. Als ik me dan goed zou voelen en mijn bloedwaardes waren ook goed, dan zou misschien de punctie doorgaan die zaterdag.

Braaf zoals ik ben 😉 heb ik een hele week bijna niks gedaan. Maar ik wist waar ik het voor deed, dus dan is niks doen geen enkel probleem. Ik ben die week 5 keer in het ziekenhuis geweest. Op 1 dag zelfs 2 keer! Maar goed, de punctie. De avond ervoor mocht ik een kalmerend tabletje innemen om beter te kunnen slapen. Heerlijk! Wat heb ik geslapen haha. De wekker stond die zaterdag al vroeg, want om 8 uur moest ik al in het ziekenhuis zijn. Ja mensen, je kunt het maar achter de rug hebben op je vrije zaterdag. Daar lig je dan, in je vertrouwde kamer bij de arts waar je al zo vaak hebt gelegen. Maar nu toch met een iets ander gevoel. Ik ging in de behandelstoel liggen en Timo kwam naast me zitten en hield mijn hand vast. Ook was er een verpleegkundige bij, die mij samen met de arts enorm op mijn gemak stelde. Infuus prikken, ik zeg dit nu alsof het de normaalste zaak van de wereld is maar hier was ik het meest bang voor. Ja echt! Niet te geloven, ze gaan je eitjes oogsten met een naald door je vaginawand, maar mevrouw is het meest bang voor het infuus. Dit ging gelukkig in 1 keer goed halleluja! Dat gebeurt dus nooit haha. De punctie zelf vond ik enorm meevallen qua pijn. Natuurlijk had ik goede pijnstilling via het infuus gekregen, maar het is echt wel te doen. Ik kan wel een leukere activiteit bedenken op een zaterdagochtend om 8.00 uur, maar het is voor een goed doel laten we maar zeggen.Natuurlijk doet het pijn, maar ik had het veel erger verwacht. De arts vond mij wel een bikkel! Wel is de dokter gestopt met tellen hoeveel follikels hij aan had geprikt, zoveel waren het er. In het lab in Tilburg zouden we te horen krijgen hoeveel eitjes er uiteindelijk in de follikels zaten.

Na de punctie nog even naar de uitslaapkamer en als ik me goed voelde mocht ik met Timo mee naar Tilburg. De eitjes werden bij Timo op de buik geplakt, zodat ze op goede temperatuur bleven. Wel een gek idee hoor, meneer loopt even met zijn (waarschijnlijk) kindje(s) op zijn buik. In Tilburg was Timo aan de beurt. Gezellig in zo’n kamertje en ik maar wachten op de gang. En je best doen hé! Uiteindelijk alles ingeleverd bij het lab en toen was het wachten of alles goed was. We kregen na een uur pas te horen hoeveel eicellen er gevonden waren. Het waren er onwijs veel. 39! Ik viel bijna van mijn eigen af. sorry, zei u nou 39? Ja mevrouw 39, u zult wel last van uw buik gehad hebben? Inderdaad, ik zag er voor de punctie uit als een vrouw die al 6 maanden zwanger was. Achteraf niet zo gek dus. Bij Timo was ook alles gecheckt en ook dat was goedgekeurd. Nu afwachten hoeveel er bevrucht zouden raken. Ze stoppen bij ivf namelijk 1 eicel in een bakje en daar komen de spermacellen dan bij. Deze moeten echter nog wel hun eigen weg vinden naar de eicel. (bij icsi brengen ze rechtstreeks 1 spermacel in 1 eicel, dat is het verschil tussen ivf en icsi kort gezegd).

Er waren 29 eicellen uiteindelijk bevrucht. Dat was echt het beste nieuws ever op dat moment. Na 3 dagen moesten we weer terug naar het ziekenhuis om te horen of in de middag de terugplaatsing wel plaats kon vinden. Weer een spannend moment. Ik kreeg een echo om te kijken naar de overstimulatie en of ik niet teveel vrij vocht in de buik had. Gelukkig kregen we groen licht en mochten we in de middag weer naar Tilburg voor de terugplaatsing.

Ik had er echt een goed gevoel over. Eenmaal in Tilburg ging alles heel snel. Hop, weer in de stoel met de beugels, Timo weer aan mijn zij. Nu ging het echt gebeuren, ons embryo werd terug geplaatst. Wat een bijzonder moment was dat. Een klein kathetertje werd ingebracht en hupsakee, ik had een top kwaliteit embryo in mijn baarmoeder zitten. Ik mocht meteen daarna weer naar huis. Ik voelde me super!

Nu 2 weken wachten. En ik kan je vertellen 2 weken lijken dan echt een eeuwigheid! We moesten altijd na een behandeling 2 weken wachten, maar nu was het toch even iets anders. Je wist dat er een top embryo al geplaatst was, nu alleen nog blijven plakken. Ik moest mijn eigen gedragen als iemand die al zwanger was, dus foliumzuur slikken, geen alcohol en sigaretten, opletten met wat je eet… Geen probleem voor Rafaella hoor!

29 december, deze dag vergeet ik nooit meer. Ik voelde me anders en niet helemaal fit. Ik kreeg meer last van mijn blaas en meestal is dit een slecht teken. Maar deze keer niet. We hebben samen een test gedaan en daar was hij dan. Hier hadden zo naar uitgekeken, over gedroomd, over gefantaseerd hoe het zou zijn, hoe het zou voelen om 2 streepjes op de test te zien. POSITIEF! Ik was zwanger, niet te geloven na al die jaren. Enorm gehuild en natuurlijk enorme blijdschap. Maar ook een beetje ongeloof, dus nog 2 testen gedaan de dag erop, maar het was toch echt zo. Met oud en nieuw tegen iedereen moeten liegen, dat vond ik toch wel erg lastig hoor. Je krijgt zoveel vragen hoe het nou met je gaat. Zeker omdat ik er zo open in ben. Maar niemand had het in de gaten. We hebben het wel meteen tegen onze ouders verteld.

3 januari moesten we op controle komen bij de verpleegkundige. Dit is standaard na een ivf behandeling. Ik moest mijn urine inleveren en ook daar was de test positief. Toen was het voor ons echt! We werden ook gefeliciteerd, maar er werd ook gezegd dat het nog mis kon gaan.

6 januari, van enorme blijdschap naar onzekerheid en verdriet. Ik verloor in de middag wat bloed. Geen zorgen, dat kan natuurlijk altijd. Hoe vaak hoor je het niet dat vrouwen dit hebben. Even contact opgenomen met de arts, maar dit kon gebeuren. Helaas werd het in de namiddag erger en heb ik weer contact opgenomen. Ik moest meteen naar het ziekenhuis komen en daar werd na lang wachten duidelijk dat ik een miskraam had. Onze wereld stortte op dat moment even in. Waarom? Waarom gebeurt dit? Het is ook al de 2e keer dat ik een miskraam heb. Waarom, waarom? Wij zijn er zo klaar voor, doen er alles voor, houden ons netjes aan alle regeltjes. Maar helaas het mocht niet zo zijn.

We hebben dat weekend samen heel veel gepraat, gehuild, geknuffeld en vooral samen de dagen doorgebracht. We moeten door, dit verwerken en onze positiviteit terug vinden. Opladen voor een volgende poging. Want natuurlijk gaan we door! Er zitten er nog 21 in de vriezer, zoals wij dat zeggen. Het komt goed! Wij worden ook ooit papa en mama, dat weten we zeker. Alleen hebben we heel veel geduld nodig. Gelukkig hebben we super vrienden en familie die ons enorm steunen met alles.

Ik moet nu medicijnen innemen de komende tijd om weer naar een terugplaatsing toe te werken. Ik moet een paar maanden rust hebben voor mijn lichaam. Ik heb enorm veel medicijnen moeten slikken en spuiten en had een ander behandel plan dan normaal is bij ivf. Dit moet mijn lichaam verwerken samen met de klap van de miskraam.

Maar we gaan er weer voor. We hebben weer zin in een nieuwe poging! Nu nog eerst even lekker carnaval vieren over een paar weekjes. Even de gedachten op nul zetten en daarna zien we wel weer verder.

Graag wil ik wel even vermelden, dat dit is zoals wij het ervaren. Bij ieder persoon is dit traject anders en iedereen gaat er op zijn eigen manier mee om. Dit is de manier zoals wij het fijn vinden. Ik hoop dat ik hier mensen mee kan laten zien hoe wij in het traject staan. Want het is niet zomaar iets wat je even doet.

 

Als je graag op de hoogte blijft van ons ivf avontuur en andere zaken, dan kun je deze site ook volgen. Dan krijg je een melding als er een nieuw artikel online staat.

Tot de volgende keer!

Advertenties

8 reacties op ‘de 1e ivf poging

  1. Wat ontzettend jammer zeg, dat het dan heel even zover leek te zijn en dat het toch niet goed is gegaan… 😦

    Maar wat een ongelóóflijke topscore van de ivf!! Je maakt me jaloers haha, en ik had al zo’n mooie score met 5 cryo’s. Daar moet toch voor jullie wel een goed embryo tussen zitten…?

    Ik hoop dat jullie geduld niet zoveel meer op de proef zal worden gesteld. Heel veel succes met het vervolg!

    Liked by 1 persoon

  2. Wat heftig allemaal,
    Maar dit moet goedkomen!
    Ondanks alle tegenslag wens ik jullie nu een GEWELDIGE carnaval toe.
    En net wat je zelf al zei: ff gedachten ergens anders op zetten ….

    Liefs Patricia

    Liked by 1 persoon

  3. Jeetje wat een ellende. Wel een mooie score met cryo’s, hadden wij ook na de eerste poging en overstimulatie. In ieder geval een fijne carnaval en dan gaan we er samen weer voor!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s